اتاق فکر تخریب اعتقادات شیعی کجاست؟

خواننده هتاک صدای ضد انقلاب را هم در آورد !!!!!!!!

بولتن نیوز : در حالی که برخی سایت های اپوزوسیون خارج از کشور به خصوص بی بی سی فارسی و رادیو فردا بر طبل تابو شکنی نجفی، خواننده مبتذل رپ می کوبند. سایت میهن که وابسته به جریان مقداری متعادل تر اپوزوسیون خارج کشور است، در مطلبی به نقد شاهین نجفی و جریانی که می کوشد تا وی را هنرمندی ساختار شکن معرفی کند پرداخته است.

به گزارش خبرنگار ما، در روزهای گذشته تندروی یک سایت داخلی که ادعا کرده بود، حضرت آیت الله صافی گلپایگانی فتوی قتل شاهین نجفی را صادر کرده، ابزار دست سایت های ضد انقلاب نظیر بی بی سی فارسی و رادیو فردا شده تا این خواننده مبتذل را به این واسطه به شهرت برسانند.

رضا صدیق نویسنده سایت میهن نوشته است" شاهین نجفی خواننده ای ست که گاه رپر است، گاه راکر، گاه دکلمه گر اشعار و گاه هم هیچ کدام از این ها. گاه خود را اکتیویست سیاسی می نامد و گاه فعال حقوق بشر است و گاه در برابر دوربین اتاقش بیانیه و تفکراتش را مطرح می کند. آن چیز که از برایند فعالیت های او به تفسیر می شود رسید این است که او فردی بلاتکلیف است در میان هجمه ی جایگاه فعالیت هایش"

وی در ادامه نوشته"کنش و واکنش نجفی که طبق بازشناسی روانشناسی رفتارش از روی عدم تعادل و رفتار معقول نشات می گیرد امروز به این آهنگ رسیده که برخی از منتقدین جدی او – از اپوزسیون، این رفتار را جوگیری ای سیاسی می دانند و حاصل دوری او از جامع شناختی بافت ایران."

در همین حال و در حالی که چهره های به اصطلاح روشنفکر در حال ستایش این اقدام نجفی هستند، مهدی جامی، اولین سردبیر رادیو زمانه، دیگر نویسنده سایت های اوپوزوسیون خارج از کشور در مطلبی تحت عنوان "حق تمسخر و تحقیر محفوظ نیست" ضمن عادی و بی اهمیت دانستن کار اخیر نجفی، مینویسد:" سوال اصلی به نظر من این نیست که این ترانه توهین آمیز است یا نیست. از نظر من قطعا توهین آمیز است. اما مساله این است که چه اتفاقی افتاده که گروه هایی در جامعه ایرانی به این نتیجه می رسند که این کار توهین آمیز نیست و حتی اگر هم هست باشد هیچ عیبی ندارد. آزادی یعنی حق توهین!" 

جامی در ادامه با اشاره به نگاه جامعه شناسانه به موضوع می نویسد:" اینکه چطور آزادی و توهین به هم گره خورده اند و توهین کردن شده است مدار و معیار آزادی خود یکی از آسیب های اصلی در فکر آزادی در میان ما مردم است. فکر کنید به اینکه چرا آزادی در میان ما عمدتا به معنای هرج و مرج و زیرپا گذاشتن همه قواعد و قوانین است. و بعد طبعا جواب این سوال را هم پیدا می کنید که چرا آزادی با توهین شناخته می شود. آن هرج و مرج و این توهین دو روی یک سکه اند. اگر آزادی هرج و مرج نیست توهین هم نیست."

رضا صدیق در یادداشت خود با اشاره به استدلال برخی که می کوشند تا توهین ها و فحاشی های نجفی را در قالب یک سبک هنری ارزیابی و قالب کنند می نویسد: "شاید بعضی بگویند این نیز خود سورئالیسمی در روایت شعر است اما دادایست ها که فرمان روایان هذیان گویی بوده اند نیز به ربط مفهومی و طولی آثارشان وقع می نهادند. ادعای ترانه ی مدرن و یا پسامدرن نیز ردایی بزرگ تر از سطح این ترانه و اجرای بی موقع است. شعر، می تواند هذیون باشد اما فرق است بین هذیون گویی و "خزعبل” بافی های اطوارگونه ی روشنفکری با چاشنی ژست های ساختارشکنانه."

وی درباره آشفتگی ترانه می نویسد:" هنوز این تعصب زدگی به پایان نرسیده که به کلیپ یوتوبی برنامه ی تلوزیونی اشاره می کند و اوج بی احترامی به عقاید مذهبیون شخصیت حقیقی امام هادی(ع) را به چیزی قسم می دهد که جز تمسخر وقیحانه هیچ گونه برداشت دیگری در بر ندارد. این توهین در کنار ژست ناسیونالیستی و تاکید بر خلیج فارس به اوج تناقض ذهنی شاعر می رسد که یعنی حتی تکلیف ترانه سرا با خودش هم مشخص نیست، تا چه برسد به مخاطب. نکته ی مدعای این آهنگ آنجا شبیه طنزهای نودقسمتی تلوزیون می شود که قرار است از ذهن متناقض و بلاتکلیف ترانه سرا با اجرایی دم دستی و برداشتی سطحی از مسایل، برای مخاطب نسخه هم بپیچد و در ترجیع بند به صحرای کربلا بزند که چه؟ که کدام ساختار و هنجار را بشکند؟ هنجار "خزعبل”وار ذهنی خودش را، یا هنجار اجتماعی را؟"

این نویسنده در ادامه مطلب خود به جو زدگی و عقده های شهرت نجفی اشاره و می افزاید:" نجفی که مدت زیادی هم نیست که خارج از ایران ساکن است از جامعه دور شده و نبض اجتماع ایران را گم کرده است و مجذوب فضای فیس بوکی و مجازی شده و با این ترانه بدون هیچ ابایی و تعارفی به مقدسات مذهبیون توهین کرده است. اتفاقی که ناخواسته برای نامجو به دلیل اجرای سوره ی "شمس” افتاد این آگاهی را به نجفی داده است که بعد از این ترانه به قطع از سوی حاکمیت مرتد خوانده خواهد شد و رفتارش نیز نشان می دهد که با اجرای این آهنگ بر این امر واقف بوده و اصرار ورزیده و حتی ته دلش نیز غنج خواهد رفت؛ و خوب می داند که مخاطب این آهنگ کسانی هستند از جنس همین تمسخر عقده گشایانه، نه توده ی جامعه ای که او در ترانه هایش مدعی بیان دردهای آنان است."

متاسفانه جریان داخلی با نشان دادن واکنش تند به این خوانننده مبتذل دسته چندم با ادعای بدون سند فتوی قتل از سوی آیت الله العظمی صافی گلپایگانی سبب شد تا وی به عنوان چهره ای مطرح شود.

این در حالیست که حتی نویسندگان و چهره های اپوزوسیون که هنوز رگه های مذهبی دارند و یا چون جامی تا حدی بی طرفانه به موضوعات می پردازند ازعان دارند که وی فردیست که با توهین به مقدسات جامعه ایرانی، قصد تحریک گروه های تندرو و احساسات مردم ایران را داشته است.

بی شک چنین افرادی، همچون نامجو کف روی آب هستند و اندکی بعد از سوی اکثریت جامعه ایرانی به طور کامل کنار زده میشوند و خود در تنهایی و بی توجهی متنبه خواهند شد، اقدامات و موضع گیری های تند و نسنجیده بیش از اینکه به ضرر چنین افراد هتاکی باشد، آنان را بیشتر مطرح خواهد کرد، هرچند این شهرت به زودی از بین برود.

مذهب ستیزی نتیجه یاس ضد انقلاب

شدت هتاکی و غیر قابل دفاع بودن آن تا جایی پیش رفت که حتی بی بی سی نیز که از ابتدای این ماجرا با انتشار مصاحبه تلفنی با شاهین نجفی سعی در مظلوم نمایی این فرد هتاک را داشت، در مطلبی تحت عنوان"دین ستیزی به مثابه افیون توده ها" که آن را علی علیزاده، مدرس فلسفه و فعال سیاسی در لندن، نوشته است با حمله به مدعیان آزادی در غرب نوشته:

آن‌ها که مومنانه به دین ستیزی می‌پردازند، نمی‌دانند که آنچه روشنگری و بی-خدایی می نامندش اگر هم از فلسفه و تفکر آغاز شده باشد، که نشده، برای اینکه نقش وسیع اجتماعی بازی کند باید چارچوب اصلی خود را در باورهای عام نقدناپذیر فرموله بندی کند و مجبور به ساخت اسطوره های جدید برای خود است. اسطوره هایی که به همان میزان از تن دادن به تحلیل مفهومی امتناع می کنند که اسطوره های مذاهب پیشین. اگر شوخی با اسطوره های مسیحی به تحریک شدن مسیحیان در غرب نمی انجامد برای این است که امروزه مسیحیت منبع اسطوره های انسجام دهنده اجتماعی در این جوامع نیست.

وی در ادامه مینویسد مقدسات در تمام جوامع، حتی جوامع اروپایی مدعی تابو زدایی وجود دارد: اما با همه تفاوت ها، اگر نحوه کشته شدن حسین بن علی در کربلا و تصور آن در ذهن شیعیان تابویی است که شکستن آن به تحریک احساسات آن‌ها می انجامد، آنچه از واقعیت نسل کشی چند میلیون یهودی در شکل اسطوره هولوکاست متبلور شده، تابویی برای جهان غرب است.

این استاد فلسفه در پایان به یاس برخی گروه های ضد انقلاب پرداخته و ادامه میدهد:  مبارزه با مذهب به این شکل تسکینی است موقتی بر زخم های بخش‌هایی از جامعه ایران که در مبارزه با زیرساخت های تبعیض شکست‌خورده اند. چنین مذهب ستیزی تحریک‌کننده ای خود نقش افیونی اجتماعی را بازی می کند.

=============================== 

پشت پرده توهین به امام هادی علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم
مى‏ خواهند نور خدا را با دهانهايشان خاموش كنند وحال آنكه خدا نور خود را كامل خواهد گردانيد گر چه كافران را ناخوش افتد...سوره مباركه صف آيه ۸

امام علی النقی علیه السلام:
ألْحِكْمَةُ لاتَنْجَعُ فِى‏الطِّباعِ الْفاسِدَةِ؛
حكمت در سرشت‏هاى فاسد تأثيرى ندارد
(بحارالأنوار، ج ۷۸ ص ۳۷۰)

تمسخر و وهن پیام ادیان و دیانت مردمان کهنه ترین و هرزترین ابزار دین ستیزانی است که کاری جز این در برابر هیمنه ادیان از آنها بر نمی آید. پشت صحنه البته , همیشه عروسک گردانانی هستند که دین ستیز های لوده را می آرایند و به میدان میفرستند و به تماشا می نشینند تا شاید از آزار و اذیت و تمسخر مومنان بهره ای هرچند کوتاه ببرند .
دین ستیزان مطلع تر می دانند که این روش یک رویه ارتجاعی است که از هزارها سال پیش به قدمت پیام ادیان مورد استفاده ایشان بوده و البته کمترین تاثیرگذاری را هم در تقابل با ادیان دارد . اما عده ای از همراهان آنها هستند که جز لودگی و تمسخر کاری از انها برنمی آید و از قضا قربانی کردن انها مفید تر از حضور آنها است !
کمتر پیش می آید که این دو با هم یکجا دیده شوند .اما در مصاحبه هاي ( بخوانید مدافعه ها ) اخیر بی بی سی فارسی با "شاهین نجفی " این پدیده قابل رویت بود . شاهین نجفی خواننده ای است که چندی پیش در هجو انتظار و ظهور ترانه ای بنام "مهدی" خواند . اما شهوت شهرت وی از بازخوردهای این ترانه توهین آمیز سیراب نشد و اقدام به خواندن ترانه ای دیگر به نام "نقی " نمود که در آن از هیچ تلاشی برای پاشیدن خاک به آفتاب دریغ نکرده است . وبرای اینکه اطمینان یابد بازخودرهای این توهین ها به اندازه کافی شديد خواهد بود پوستر این ترانه را هم وهن گنبد طلایی ائمه با نصب پرچم همجنسگرایان بالای گنبد و پرواز کلاغها بجای کبوترها و تشبیهی که ادب قلم مانع توصیف آن است قرارداده است .
شاهین نجفی قبل از هرچیز یک قربانی است .قربانی سیاست های دین ستیزی و اسلام هراسی دشمنان مردم است که سالهاست در فضای مجازی و رسانه ای غربی به زبانهای مختلف تدارک دیده شده است . شاهین نجفی یک قربانی رقت انگیز است . تراوشات ذهنی وی که برخی نام هنر بر آن می نهند ناشی از عدم درک و هضم روابط و معلول ها میان پنداشته هاي ذهن مجازی اش با گذاره های واقعی در دنیای حقیقی است . در پس سطور و تصویرسازی توهین آمیز و تاریکی نفرت وی از مردمش گره های ذهنی رقت انگیزی نمایان است . ذهنی که نتوانسته با مردم و دیانت مردمان دیار خویش کنار بیاید . و به زعم خود به جنگ آنها رفته است .
در این میان همانها ( همان عروسک گردان ها ) که سالهاست اتش تهیه اسلام هراسی و اشاعه شبهه و تردید بر ایمان جوانان ریخته اند  آش را شورتر از آنچه باید یافته اند و تقلا می کنند که این زیاده روی را چاره ای جویند . بی بی سی فارسی که در غایله قران سوزی تری جونز هم به دفاع از وی گریبان دریده بود , بلافاصله تلاش کرد شاهین نجفی را از ننگ اهانت به ائمه تبرئه کند . در این مصاحبه اینترنتی مجری بی بی سی فارسی تلاش می کند ادعای عدم توهین به ائمه علیهم السلام را در دهان شاهین نجفی بکارد اما وی انقدر باهوش نیست که درک کند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. گردانندگان بی بی سی فارسی که از وی نا امید می شوند روی مولفه دیگر خبر یعنی صحت و سقم فتوای صادر شده متمرکز می شوند .
همکاران بی بی سی فارسی در صدای آمریکا و رادیو اروپای آزاد گویا بعد از توجیه شاهین نجفی در مصاحبه با وی نقش تکمیلی را ایفا می کنند تا جایی که در ادعای مضحکی ,  وی به توصیه دوستانش اتها م توهین به ائمه علیهم السلام را رد می کند اما در موضعی کودکانه و لجوجانه باز بر همان توهین ها اصرار می ورزد و اين بار جامعه ایرانی معترض را نیز از توهین های خود بی نصیب نمی گذارد و آنها را دگم و نادان نسبت به هنر می داند . وی هنوز متوجه نشده است ادامه این رویه و اصرار بر توهین و تمسخر اعتقادات مردم میتواند نقطه پایانی رقت انگیز بر فعالیت به اصطلاح هنری اش باشد .
فهم چرایی این عملکرد چندان سخت نیست . دین ستیزان مطلع تر نقش تندروی ها و توهین های اینچنینی در اتحاد و یکپارچگی جامعه مذهبی را می دانند و روش استحاله تدریجی پای آهنگ های رپ اباحه سرا یا رپ های پرسر و صدای جنبش سبز یا دستنوشته های شیک لائیک و سکولار را موثرتر می پندارند.
بر خلاف جو سازی های رسانه های دروغین ضد اسلامی هنوز هیچ فتوای اختصاصی در مورد این هتاک صادر نشده است و همه آنچه در شبکه های اجتماعی یا رسانه های ضد اسلامی منتشر شده پاسخ به سوالهای عمومی مراجعه کنندگان است
اما موج حماسه ساز برخاسته از جوشش مردمی و غیرت ایرانیان از هر طیفی که توهین و تمسخر آیینشان را برنمی تابند چندان بلند است که که عروسک گردانان را به تلاش برای تصحیح این توهین و تندروی واداشته است . آنان از این بیم دارند که موج این اعتراضات بیش از این به بدنه مذهبی جامعه سرایت کرده و منجر به عکس العمل های جدی جامعه مذهبی ایران و مراجع عظام گردد . پافشاری این رسانه ها بر انتساب دروغین این اعتراضات به نیروهای دولتی و حزب اللهی در این راستا ارزیابی می شود . آنان امیدوارند با مهار و مدیریت این عکس العمل ها زمینه گام های بعدی را فراهم آورند .
آنچه از مجازات این هتاک مهمتر است عدم غفلت از وقایع منطقه و درک ضرورت های این برهه حساس تاریخی است . از زمانی که پای استعمار غربی به این منطقه باز شده است مهمترین دست آویز استمرار سیطره و تسلط آنها بر منطقه تشدید اختلافات مذهبی و قومی و عقیدتی بوده است . گفتگو و توازن و تعادل میان طیف های مختلف فکری و مذهبی در این منطقه به هیچ وجه به نفع آنها نبوده تا جاییکه پیوسته اقدامات آنها در ایجاد کلنی های اختلاف در منطقه و ایران قابل رصد است .
کنار رفتن نقاب همراهی با دین غیر سیاسی سکولاریسم انگلیسی و تشدید دین ستیزی های توهین آمیز و همزمانی آن با رسوایی آشکار وهابیت سعودی و نمونه ترکی در پیشبرد سیاستهای غرب در مقابله با جبهه مقاومت و تلاش آنها برای نجات صهیونیستها در این برهه حساس تاریخی باید ما را از هر طیف فکری با اندک تعلق خاطری به اسلام نبوی (ص) به اتحاد و انسجام بیشتر وادارد .
بر خلاف فاصله های موجود میان ما از گرایشهای مختلف و عناوین و برچسب هایی که ما عادت داریم میان یکدیگر رد و بدل کنیم آنها همه ما مذهبی ها را تا زمانی که اندک تعلق و رنگ و بویی از اسلام داشته باشیم به یک چشم می نگرند . پرده تزویر مسلمان خوب و مسلمان بد یا اسلام سیاسی و اسلام غیر سیاسی در صحنه بین الملل مدتهاست که برافتاده است اما متاسفانه داخل ایران این فرآیند به خوبی تبیین و تشریح نشده است . در جریان اخیر رسانه های فارسی زبان وابسته به اردوگاه غرب تلاش می کنند که مولفه سازی و سپس نهاد سازی رسانه ای کنند . از مولفه های مورد تاکید آنها که هر مسلمان خوبی از دید آنها باید دارا باشد بی تفاوتی مقابل همین توهین هاست به این معنی که هر کس هرگونه خواست می تواند ارزش ها و اعتقادات دیگران را دست آویز و بازیچه سرگرمی و هنر نمایی خود کند و معتقدان به آن ارزشها نیز در جامعه متمدن امروزی نباید متعرض وی شوند وگرنه بلافاصله برچسب های اسلام سیاسی و حزب الهی و دولتی خواهند خورد . این فرایند تا آنجایی پیش می رود که در گزارش یکی از موسسات پژوهشی آمریکایی از میان چند گزینه ای که برای تشخیص اسلام مطلوب از اسلام نا مطلوب به زعم آنها پیشنهاد می شود شاخص برسمیت شناختن حقوق همجنسگرایان است . به این معنی که هر مسلمانی که بتواند بر خلاف نصوص صریح قرآن حقوق همجنسگرایان را برسمیت بشناسد مسلمان مطلوب و در غیر این صورت مسلمان نامطلوب است .
فراتر از نهاد سازی رسانه های بیگانه جامعه ایرانی از مسلمان و غیر مسلمان از مذهبی حزب اللهی و غیر حزب الهی ... متدین دولتی و سنتی ... و حتی غیر مذهبی رپ خوان نیز نسبت به این نوع توهین ها واکنش نشان می دهد و نشانی از هنر و ادب و تمدن در آن نمیابد . در این میان حتی غیرت ورزی دینی کسانی که چندی است میان آنها و نظام فاصله افتاده نباید مستمسک ملامت قرار گیرد بلکه شایسته است دست آویزی برای درخواست همیشگی مردم در جهت تعیین پررنگ تر مرزها با دین ستیزان غریبه با اسلام و انقلاب تلقی گردد.
اگر وهابی "دین مدار" سعودی و رسانه های "دین ستیز" انگلیسی در تخریب گنبد سامرا و وهن تصویری آن به اشتراک می رسند ضروری است ما نیز از هر گرایش و سلیقه ای بدور از هرگونه انفعال و پراکندگی پاسخی مناسب این سناریو تدارک بببینیم . در این راه ضرورتی ندارد اختلاف سلیقه ها و گرایش ها را فراموش کنیم بلکه یک اقدام هماهنگ و در خور جامعه ایران می تواند هزینه این اقدامات را برای هتاکان بسیار بالا ببرد و اجرای مکرر این سناریوی تکراری را ناکام گذارد .